Hoe wordt kinderalimentatie berekend in België?

Inleiding

9 oktober 2025

Wanneer ouders uit elkaar gaan, blijft hun wettelijke onderhoudsplicht tegenover hun kinderen bestaan. Kinderalimentatie – of onderhoudsbijdrage – zorgt ervoor dat beide ouders bijdragen aan de kosten van opvoeding en verzorging. Dit artikel legt uit hoe het bedrag wordt bepaald volgens het Belgisch recht.

De Wettelijke Grondslag van Kinderalimentatie

De onderhoudsplicht van ouders ten opzichte van hun kinderen is een fundamenteel principe in het Belgisch familierecht. Deze plicht is verankerd in artikel 203 van het Burgerlijk Wetboek, dat stelt dat "ouders gehouden zijn te zorgen voor de huisvesting, het levensonderhoud, de gezondheid, het toezicht, de opvoeding, de opleiding en de ontplooiing van hun kinderen." Deze plicht blijft bestaan, ongeacht of de ouders gehuwd, wettelijk samenwonend of feitelijk samenwonend waren, en ongeacht of zij gescheiden zijn. De onderhoudsplicht strekt zich uit tot de meerderjarigheid van het kind, en zelfs daarna, indien het kind nog steeds nood heeft aan verdere opleiding of studie en niet in staat is om in zijn eigen levensonderhoud te voorzien. De wetgever heeft hiermee willen garanderen dat kinderen niet de dupe worden van de relationele problemen van hun ouders.

In de praktijk betekent dit dat, zelfs wanneer een van de ouders geen voogdij meer heeft over het kind, of het kind voornamelijk bij de andere ouder verblijft, de financiële verantwoordelijkheid voor het kind onverminderd blijft. Dit principe onderstreept het belang van het welzijn van het kind als hoogste prioriteit in het familierecht.

Wat is kinderalimentatie?

Kinderalimentatie is de maandelijkse financiële bijdrage van de ene ouder aan de andere om de kosten van het kind te helpen dragen. Het doel is het behoud van een evenwichtige levensstandaard voor het kind, ongeacht bij welke ouder het woont.

Het Doel en de Aard van Kinderalimentatie

Het primaire doel van kinderalimentatie is het waarborgen van een stabiele en adequate levensstandaard voor het kind na de scheiding van de ouders. Het is geen compensatie voor de ontvangende ouder, maar een directe bijdrage aan de kosten die het kind met zich meebrengt. Dit omvat niet alleen de basisbehoeften zoals voeding, kleding en huisvesting, maar ook kosten gerelateerd aan onderwijs, medische zorg, vrijetijdsactiviteiten en sociale ontplooiing. Het Belgisch recht erkent dat kinderen recht hebben op een levensstandaard die zoveel mogelijk overeenkomt met de levensstandaard die zij genoten toen de ouders nog samen waren, of met de levensstandaard die beide ouders individueel kunnen bieden.

De aard van kinderalimentatie is dan ook dat het een dynamisch concept is. De behoeften van een kind evolueren met de leeftijd, en de financiële draagkracht van ouders kan doorheen de tijd wijzigen. Dit maakt dat de alimentatie niet een eenmalig vastgesteld bedrag is, maar een bedrag dat in principe herzienbaar is. Rechtspraak heeft bovendien duidelijk gemaakt dat de alimentatie moet bijdragen aan de "gelijkwaardige ontplooiing" van het kind, wat betekent dat beide ouders, in verhouding tot hun middelen, moeten bijdragen aan alle aspecten van de ontwikkeling van het kind.

Een praktisch voorbeeld is de situatie waarin een kind naar de middelbare school gaat. De kosten voor schoolboeken, schoolreizen, buitenschoolse activiteiten en eventuele bijlessen zullen aanzienlijk hoger zijn dan toen het kind nog op de basisschool zat. Deze veranderende behoeften kunnen een aanpassing van de kinderalimentatie rechtvaardigen. Het is belangrijk te benadrukken dat het belang van het kind altijd centraal staat bij de beoordeling van de alimentatie.

Hoe wordt het bedrag berekend?

Er bestaat geen vaste formule in België, maar de rechter houdt rekening met:

De inkomsten van beide ouders

De behoeften van het kind (voeding, kleding, school, vrije tijd)

De verblijfsregeling (co-ouderschap of eenhoofdig verblijf)

Extra kosten zoals medische verzorging of bijzondere schoolkosten

Kinderbijslag en fiscale voordelen

Soms gebruiken advocaten of rechtbanken de Expertisecalculator als hulpmiddel voor een objectieve berekening.

Gedetailleerde Berekeningsfactoren

Hoewel er geen strikte wettelijke formule is voor de berekening van kinderalimentatie in België, zijn er wel duidelijke richtlijnen en factoren die de rechter in overweging neemt. Deze factoren zorgen ervoor dat de beslissing billijk en op maat is voor elke specifieke situatie.

De inkomsten van beide ouders

Dit is een cruciale factor. De rechter kijkt naar het netto maandelijks inkomen van beide ouders, inclusief lonen, uitkeringen, pensioenen, inkomsten uit onroerende goederen, en andere regelmatige inkomstenbronnen. Ook de financiële draagkracht, dus de mogelijkheid om inkomen te genereren, kan in overweging worden genomen, zelfs als dit inkomen momenteel niet volledig wordt benut. Het doel is een evenredige verdeling van de lasten, waarbij de ouder met het hogere inkomen in principe een grotere bijdrage levert. Er wordt ook rekening gehouden met de noodzakelijke uitgaven van elke ouder, zoals huur, leningen en basislevensonderhoud, om te bepalen welk deel van het inkomen beschikbaar is voor de kinderen. De rechtbank kan bijvoorbeeld een fictief inkomen toekennen aan een ouder die bewust minder werkt om alimentatieverplichtingen te ontlopen, indien dit bewezen kan worden.

De behoeften van het kind

De behoeften van het kind zijn zeer breed en omvatten alle kosten die noodzakelijk zijn voor het welzijn en de ontwikkeling van het kind. Dit gaat verder dan enkel voeding en kleding. Denk aan huisvesting (een deel van de huur of hypotheek, nutsvoorzieningen), medische kosten (doktersbezoeken, medicijnen, tandarts, orthodontie, bril), schoolkosten (inschrijvingsgeld, boeken, schoolbenodigdheden, schoolreizen, buitenschoolse activiteiten), vrijetijdsbesteding (sportclubs, hobby's, muziekschool), zakgeld, vervoerskosten en vakanties. De leeftijd van het kind speelt hierbij een belangrijke rol; de behoeften van een tiener zijn doorgaans hoger dan die van een kleuter. Rechters vragen vaak om een gedetailleerd overzicht van de kosten van het kind, eventueel gestaafd met bewijsstukken. Artikel 203bis van het Burgerlijk Wetboek verwijst expliciet naar de "sociale toestand" van de ouders, wat impliceert dat de levensstandaard van het kind moet aansluiten bij de algemene levensstandaard van het gezin vóór de scheiding, of de levensstandaard die beide ouders afzonderlijk kunnen bieden.

De verblijfsregeling

De verblijfsregeling heeft een directe impact op de kostenverdeling. Bij een co-ouderschap (gelijkmatig verdeeld verblijf, bijvoorbeeld week-om-week) dragen beide ouders in principe direct een gelijkwaardig deel van de dagelijkse kosten wanneer het kind bij hen verblijft. De alimentatie zal in dergelijke gevallen vaak lager zijn dan bij een eenhoofdig verblijf, waar het kind voornamelijk bij één ouder woont (bijvoorbeeld 90% van de tijd). Bij een co-ouderschap kan de alimentatie gericht zijn op de ongelijke inkomens van de ouders of op specifieke "verblijfsoverstijgende" kosten (kosten die onafhankelijk zijn van waar het kind verblijft, zoals schoolkosten of sportclubs). Bij een eenhoofdig verblijf zal de alimentatie hoger zijn, aangezien de verzorgende ouder een groter deel van de dagelijkse kosten draagt.

Extra kosten zoals medische verzorging of bijzondere schoolkosten

Naast de reguliere maandelijkse bijdrage kunnen er "buitengewone kosten" zijn. Dit zijn onvoorziene, uitzonderlijke of hoge kosten die niet gedekt worden door de reguliere alimentatie. Voorbeelden zijn zware medische ingrepen, orthodontie, specifieke therapieën, inschrijvingsgelden voor hogere studies, dure schoolreizen, of de aankoop van een computer voor studie. Het is cruciaal dat deze buitengewone kosten in de scheidingsovereenkomst of het vonnis duidelijk worden omschreven, inclusief de verdeling ervan tussen de ouders (bijvoorbeeld 50/50 of in verhouding tot de inkomens). Artikel 203bis, §3 van het Burgerlijk Wetboek bepaalt dat de rechter rekening houdt met deze buitengewone kosten. Vaak wordt afgesproken dat deze kosten na overleg en op vertoon van facturen worden vergoed.

Kinderbijslag en fiscale voordelen

De kinderbijslag (nu "Groeipakket" in Vlaanderen en "Allocations familiales" in Wallonië en Brussel) wordt in mindering gebracht op de totale kosten van het kind. Dit bedrag wordt geacht bij te dragen aan de kosten van het kind en wordt vaak toegewezen aan de ouder bij wie het kind fiscaal ten laste is of aan de ouder waar het kind voornamelijk verblijft. De fiscale voordelen (belastingvermindering voor kinderen ten laste) worden ook meegenomen. De ouder die het kind fiscaal ten laste heeft, geniet een belastingvoordeel. Dit voordeel kan, indien de inkomens van de ouders sterk verschillen, in de berekening van de alimentatie worden verrekend om een eerlijke lastenverdeling te garanderen. Het is belangrijk om te weten dat sinds de hervorming van de kinderbijslag in de gewesten, de regels en bedragen kunnen verschillen.

De Expertisecalculator

De Expertisecalculator is een veelgebruikt instrument in de Belgische rechtspraktijk, ontwikkeld door een groep experts (rechters, advocaten, academici). Het is geen wettelijke formule, maar een hulpmiddel dat, op basis van de ingevoerde gegevens over inkomsten, behoeften en verblijfsregeling, een indicatief bedrag voor kinderalimentatie genereert. Het biedt een objectief vertrekpunt voor onderhandelingen en kan de rechtbank helpen bij het nemen van een beslissing. Het resultaat van de calculator is echter niet bindend; de rechter behoudt altijd de discretionaire bevoegdheid om rekening te houden met de specifieke omstandigheden van het geval en hiervan af te wijken. Er zijn ook andere rekenmodellen, zoals de methode-Renard, die in de praktijk gebruikt kunnen worden.

Wijziging en herziening

Kinderalimentatie kan worden aangepast wanneer:

Het inkomen van één ouder aanzienlijk verandert

De behoeften van het kind stijgen (bijvoorbeeld door studies)

De verblijfsregeling wijzigt

De wijziging gebeurt via onderlinge overeenkomst of gerechtelijke procedure.

Wijziging en Herziening van Kinderalimentatie

De vaststelling van kinderalimentatie is zelden een definitieve beslissing voor de gehele duur van de onderhoudsplicht. De wet voorziet expliciet in de mogelijkheid tot wijziging van de alimentatie, aangezien de omstandigheden van zowel de ouders als de kinderen door de tijd heen kunnen veranderen. Dit principe is vastgelegd in artikel 208 van het Burgerlijk Wetboek, dat bepaalt dat de rechter de onderhoudsbijdrage kan wijzigen of opheffen indien er sprake is van "nieuwe omstandigheden die de behoeften van de schuldeiser of het vermogen van de schuldenaar aanzienlijk wijzigen".

Aanzienlijke wijziging van het inkomen van één ouder

Een significante verandering in het inkomen van een van de ouders is een veelvoorkomende reden voor een herziening. Dit kan zowel een stijging als een daling zijn. Een ouder die bijvoorbeeld een nieuwe, beter betaalde baan vindt, kan geconfronteerd worden met een verzoek tot verhoging van de alimentatie. Omgekeerd kan een ouder die werkloos wordt, langdurig ziek is, of met pensioen gaat, een verlaging van de alimentatie vragen. De wijziging moet wel "aanzienlijk" zijn; een kleine fluctuatie in inkomen zal doorgaans geen herziening rechtvaardigen. Rechters kijken naar de duurzaamheid van de inkomenswijziging. Een tijdelijke mindere inkomst door ziekte kan anders beoordeeld worden dan een structurele daling door ontslag.

Stijgende behoeften van het kind

De behoeften van een kind zijn niet statisch. Naarmate kinderen ouder worden, nemen de kosten vaak toe. Denk aan de overstap van de lagere naar de middelbare school, het begin van hogere studies aan een universiteit of hogeschool, of de ontwikkeling van dure hobby's of sporten. Een kind met specifieke medische noden die met de leeftijd toenemen, kan ook een reden zijn voor een verhoging van de alimentatie. De kosten voor een student die op kot gaat, zijn bijvoorbeeld veel hoger dan de kosten voor een kind dat thuis woont. Ook hier is het belangrijk om aan te tonen dat de stijging van de behoeften aanzienlijk en aantoonbaar is.

Wijziging van de verblijfsregeling

Indien de verblijfsregeling van het kind wordt gewijzigd, heeft dit vrijwel altijd een impact op de alimentatie. Als een kind bijvoorbeeld van een eenhoofdig verblijf naar een co-ouderschapsregeling gaat, zullen de directe kosten die de ontvangende ouder draagt, verminderen, wat een verlaging van de alimentatie kan rechtvaardigen. Omgekeerd, als een kind van co-ouderschap naar een eenhoofdig verblijf bij één ouder gaat, zullen de kosten voor die ouder stijgen, wat een verhoging van de alimentatie kan rechtvaardigen. Ook hier geldt dat de wijziging van duurzame aard moet zijn.

Onderlinge overeenkomst of gerechtelijke procedure

De meest wenselijke manier om alimentatie aan te passen, is via een onderlinge overeenkomst tussen de ouders. Dit kan via bemiddeling of met de hulp van advocaten. Een goedgekeurde overeenkomst heeft dezelfde juridische waarde als een rechterlijke beslissing. Indien ouders er onderling niet uitkomen, kan de zaak voor de familierechtbank worden gebracht. De rechter zal dan, na het horen van beide partijen en het bestuderen van de bewijsstukken (inkomstenoverzichten, kostenbewijzen), een nieuwe beslissing nemen over het bedrag van de alimentatie. Het is raadzaam om bij een gerechtelijke procedure een advocaat te raadplegen om de belangen van de ouder en het kind optimaal te verdedigen.

Fiscale behandeling

De betalende ouder mag 80% van de bijdrage aftrekken van het belastbare inkomen, als de kinderen niet fiscaal ten laste zijn.

De ontvangende ouder moet de ontvangen bedragen aangeven als belastbaar inkomen.

Fiscale Implicaties van Kinderalimentatie

De fiscale behandeling van kinderalimentatie is een belangrijk aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien, maar aanzienlijke financiële gevolgen kan hebben voor beide ouders. Het Belgische belastingrecht kent specifieke regels voor de aftrekbaarheid en belastbaarheid van onderhoudsbijdragen.

Aftrekbaarheid voor de betalende ouder

De betalende ouder kan 80% van de betaalde kinderalimentatie aftrekken van zijn of haar belastbaar inkomen. Dit betekent dat de effectieve kostprijs van de alimentatie lager is dan het brutobedrag. Deze aftrekbaarheid is echter onderworpen aan een belangrijke voorwaarde: de kinderen mogen niet fiscaal ten laste zijn van de betalende ouder. Indien de kinderen fiscaal ten laste zijn van de betalende ouder (bijvoorbeeld in een co-ouderschapsregeling waarbij de fiscale aftrek is verdeeld), kan de alimentatie niet worden afgetrokken. Dit fiscale voordeel is bedoeld om de betalende ouder te ontlasten en de naleving van de onderhoudsplicht te stimuleren. Het is van cruciaal belang om dit aspect mee te nemen in de berekening van de uiteindelijke alimentatie, aangezien het de netto financiële impact voor de betalende ouder beïnvloedt. De juridische basis hiervoor is te vinden in artikel 104, 1° van het Wetboek van de inkomstenbelastingen (WIB 92).

Belastbaarheid voor de ontvangende ouder

De keerzijde van de aftrekbaarheid is de belastbaarheid. De ontvangende ouder moet de ontvangen kinderalimentatie aangeven als belastbaar inkomen. Dit betekent dat over deze bedragen inkomstenbelasting moet worden betaald. Het is belangrijk te benadrukken dat het hier gaat om 80% van de ontvangen bedragen, aangezien de betalende ouder slechts 80% mag aftrekken. Deze 80% wordt als "onderhoudsuitkeringen" belast. Dit kan leiden tot een verhoging van het belastbaar inkomen van de ontvangende ouder en mogelijk een hogere belastingaanslag. Dit aspect moet eveneens in overweging worden genomen bij het vaststellen van het alimentatiebedrag, om een reële inschatting te maken van het netto beschikbare bedrag voor het kind. Artikel 104, 1° van het WIB 92 regelt ook de belastbaarheid aan de zijde van de ontvanger.

Belang van fiscale planning

Gezien de fiscale implicaties is het raadzaam om bij het vaststellen van de kinderalimentatie ook de fiscale situatie van beide ouders grondig te analyseren. Een goede fiscale planning kan helpen om de totale belastingdruk voor beide ouders te optimaliseren, rekening houdend met de belangen van het kind. Advocaten gespecialiseerd in familierecht werken vaak samen met fiscalisten om de meest voordelige regeling te treffen. Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat er wordt onderhandeld over wie het kind fiscaal ten laste heeft, of dat er rekening wordt gehouden met de marginale belastingtarieven van beide ouders bij het bepalen van het brutobedrag van de alimentatie.

Slot

Kinderalimentatie moet eerlijk, evenwichtig en juridisch correct berekend worden.

Contacteer onze advocaten in Brugge voor deskundige begeleiding bij het berekenen, onderhandelen of aanpassen van een onderhoudsbijdrage voor kinderen.

Veelgestelde Vragen (FAQ)

Kan kinderalimentatie na de meerderjarigheid van het kind nog doorlopen?

Ja, de onderhoudsplicht van ouders eindigt niet automatisch bij de meerderjarigheid van het kind (18 jaar). Artikel 203, §1 van het Burgerlijk Wetboek bepaalt dat de ouders verplicht blijven bij te dragen in de kosten van de opvoeding en de opleiding van hun kinderen, zelfs na de meerderjarigheid, zolang de opleiding niet voltooid is. Dit betekent dat als een kind na zijn 18e nog studeert (hogeschool, universiteit, beroepsopleiding) en niet in staat is om zelf in zijn levensonderhoud te voorzien, de ouders de onderhoudsplicht behouden. De alimentatie wordt dan vaak rechtstreeks aan het kind betaald. De rechter zal beoordelen of de studie van het kind redelijk is en of het kind voldoende inspanningen levert.

Wat zijn "buitengewone kosten" en hoe worden deze verdeeld?

Buitengewone kosten zijn uitzonderlijke, noodzakelijke of onvoorziene uitgaven die niet gedekt worden door de reguliere maandelijkse kinderalimentatie. Voorbeelden zijn medische kosten die niet door de mutualiteit worden terugbetaald (bv. orthodontie, psychotherapie), dure schoolreizen, inschrijvingsgeld voor hogere studies, de aankoop van een computer voor studiedoeleinden, of specifieke hobby's die aanzienlijke kosten met zich meebrengen. Vaak wordt in een scheidingsovereenkomst of vonnis vastgelegd welke kosten als buitengewoon worden beschouwd en hoe deze tussen de ouders worden verdeeld (bijvoorbeeld 50/50 of in verhouding tot hun inkomsten). Het is cruciaal dat hierover duidelijke afspraken worden gemaakt om toekomstige conflicten te vermijden. Meestal is er een mechanisme van voorafgaand overleg en akkoord vereist vooraleer deze kosten gemaakt worden, en dienen de facturen ter bewijs voorgelegd te worden.

Wat gebeurt er als een ouder de kinderalimentatie niet betaalt?

Indien een ouder de vastgestelde kinderalimentatie niet betaalt, kan de andere ouder verschillende stappen ondernemen. Allereerst kan een ingebrekestelling worden verstuurd. Als dit geen effect heeft, kan een beroep worden gedaan op de Dienst voor Alimentatievorderingen (DAVO). DAVO is een overheidsdienst die onbetaalde onderhoudsgelden kan innen, eventueel via loonbeslag of beslag op andere inkomsten of goederen van de wanbetalende ouder. Daarnaast kan de wanbetaling van alimentatie ook leiden tot strafrechtelijke vervolging wegens "familieverlating" (artikel 391bis van het Strafwetboek), wat kan resulteren in boetes of zelfs gevangenisstraffen. Het is raadzaam om in dergelijke gevallen juridisch advies in te winnen.

Kan ik zelf de alimentatie berekenen of is een advocaat noodzakelijk?

Hoewel er online tools en calculators (zoals de Expertisecalculator) bestaan die een indicatie kunnen geven, is het sterk aanbevolen om een gespecialiseerde advocaat te raadplegen. De berekening van kinderalimentatie is complex en vereist een grondige analyse van alle relevante factoren, zoals de precieze inkomsten van beide ouders, de specifieke behoeften van het kind, de verblijfsregeling en de fiscale implicaties. Een advocaat kan niet alleen helpen bij een accurate berekening, maar kan ook onderhandelen met de andere partij, de belangen van het kind verdedigen en ervoor zorgen dat de afspraken juridisch correct worden vastgelegd in een overeenkomst of vonnis. Dit minimaliseert het risico op toekomstige conflicten en garandeert een billijke regeling.

Welke factoren beïnvloeden de hoogte van de kinderalimentatie het meest?

De belangrijkste factoren die de hoogte van de kinderalimentatie bepalen, zijn de inkomsten van beide ouders en de verblijfsregeling van de kinderen. Daarnaast spelen ook de leeftijd van de kinderen, hun specifieke behoeften (zoals medische kosten of studiekosten) en de levensstandaard die zij gewoon waren, een rol. De wet en de rechtspraak streven ernaar dat kinderen na een scheiding een vergelijkbare levensstandaard kunnen behouden.

Wat is het verschil tussen een onderhoudsbijdrage en de kosten voor huisvesting?

De onderhoudsbijdrage, of kinderalimentatie, is een maandelijks bedrag dat bedoeld is om te voorzien in de dagelijkse kosten van het kind, zoals voeding, kleding, schoolbenodigdheden en vrijetijdsactiviteiten. De kosten voor huisvesting zijn daarentegen de uitgaven gerelateerd aan de woonst van het kind, zoals huur of afbetaling van een lening, nutsvoorzieningen en onroerende voorheffing. Afhankelijk van de verblijfsregeling en de financiële draagkracht van de ouders, kunnen deze kosten apart worden geregeld of impliciet deel uitmaken van de globale onderhoudsbijdrage.

Hoe wordt rekening gehouden met een nieuwe partner of nieuw gezin van één van de ouders?

De inkomsten van een nieuwe partner worden in principe niet meegerekend bij de berekening van de onderhoudsplicht voor de kinderen uit een eerdere relatie. De onderhoudsplicht rust primair op de biologische ouders. Echter, de aanwezigheid van een nieuwe partner kan indirect invloed hebben op de financiële draagkracht van de ouder, bijvoorbeeld doordat bepaalde kosten (zoals huisvesting) gedeeld kunnen worden. Rechters kunnen hiermee rekening houden bij de beoordeling van de financiële situatie van de onderhoudsplichtige ouder.

Wat is de rol van de rechter bij de vaststelling van kinderalimentatie?

De familierechter speelt een cruciale rol bij het vaststellen en wijzigen van kinderalimentatie, vooral wanneer ouders hierover geen overeenstemming bereiken. De rechter zal alle relevante factoren afwegen, zoals de inkomsten van beide ouders, de behoeften van de kinderen en de verblijfsregeling, om tot een billijke beslissing te komen. De rechter baseert zich hierbij op de principes van artikel 203 van het Burgerlijk Wetboek, dat de onderhoudsplicht van ouders regelt.

Kan de kinderalimentatie in de loop van de tijd worden gewijzigd?

Ja, de vastgestelde kinderalimentatie is niet voor altijd vaststaand. Indien er sprake is van substantiële wijzigingen in de omstandigheden van één van de ouders of van de kinderen, kan een herziening van de alimentatie worden aangevraagd bij de familierechter. Denk hierbij aan een aanzienlijke inkomensdaling of -stijging van een ouder, veranderde behoeften van de kinderen door leeftijd (bijvoorbeeld start hoger onderwijs) of een wijziging in de verblijfsregeling. Voor een wijziging is het noodzakelijk om aan te tonen dat de oorspronkelijke omstandigheden wezenlijk zijn veranderd.

Zijn er fiscale voordelen verbonden aan het betalen of ontvangen van kinderalimentatie?

In België is de situatie rond fiscale voordelen voor kinderalimentatie complex en verandert deze regelmatig. Over het algemeen is ontvangen kinderalimentatie in principe niet belastbaar voor de ontvanger, tenzij het gaat om een deel van de alimentatie dat als fiscaal aftrekbaar wordt beschouwd voor de betaler. De betalende ouder kan een deel van de betaalde onderhoudsuitkeringen fiscaal aftrekken (meestal 80% van het betaalde bedrag), op voorwaarde dat de alimentatie periodiek wordt betaald en er een gerechtelijke beslissing of notariële akte aan ten grondslag ligt. Raadpleeg altijd een fiscalist of gespecialiseerde advocaat voor de meest actuele en persoonlijke fiscale situatie.